Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΦΟΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΦΟΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 13 Αυγούστου 2014

Αν "μιλάμε" για ρίγανη, τότε...

   Τέτοια ρίγανη λίγοι απολαμβάνουν και να μαζεύουν και να τη χρησιμοποιούν στους μεζέδες και τα φαγητά... 
   Χρύσανθε, ελπίζω να έχω κι εγώ ένα ματσάκι ως δώρο...







Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

ΕΛΑΤΟΧΩΡΙ

   Στις 17 Ιανουαρίου το σχολείο μου πραγματοποίησε εκδρομή στο όμορφο χιονοδρομικό του νομού μας, στο Ελατοχώρι Πιερίας. Οι καιρικές συνθήκες ήταν ιδανικές και απολαύσαμε όλοι, καθηγητές και μαθητές, το χιόνι στις πίστες των Πιερίων. Άλλοι έκαναν σκι, άλλοι σνόουμπορντ, άλλοι γλύστησαν στις πλαγιές με έλκυθρα, ενώ κάποιοι άλλοι, όπως εγώ, αποφασίσαμε να περπατήσουμε στο χιονισμένο τοπίο. Θα παραθέσω φωτογραφίες, όχι συνηθισμένες, αλλά με αντανάκλαση της εικόνας...
























Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

ΟΡΕΙΝΟ ΤΡΕΞΙΜΟ, 1ος Δρόμος Σέιχ - Σου

10 Ιουνίου 2012



 

Είμαστε επάνω και δεξιά

Στο 1:33 έως 1:35 φαινόμαστε εγώ και ο Χρύσανθος πἀνω δεξιά...

   Πριν από ένα μήνα, και περισσότερο ίσως, έλαβα ένα mail από το Δημήτρη Λ., το οποίο με ενημέρωνε για τη διοργάνωση  του πρώτου δρόμου στο δάσος του Σέιχ-Σου από το Σύλλογο Δρομέων Υγείας Θεσσαλονίκης. Κάτι σκίρτησε μέσα μου...
    Τη δεκαετία του '80 ως φοιτητής έτρεχα πολύ συχνά και αρκετά χιλιόμετρα στο περιαστικό δάσος της Θεσσαλονίκης. Το είχα ερωτευθεί. Για 3 δεκαετίες δε μου δόθηκε η ευκαιρία να το ξανακάνω, αλλά το μήνυμα αυτό ενεργοποίησε την επιθυμία μου να το δοκιμάσω. Και λέω να το δοκιμάσω, γιατί εδώ και τρία χρόνια έπαψα να τρέχω και αθλούμαι βαδίζοντας σε γρήγορο ρυθμό. Για ένα μήνα, λοιπόν, έκανα προπόνηση 2 φορές την εβδομάδα με μισή διαδρομή βάδισμα μισή διαδρομή τρέξιμο. Συνεννοήθηκα και με το Χρύσανθο, έναν από την παρέα μου που τρέχαμε μαζί στο δάσος, και αποφάσισα να λάβω μέρος στον αγώνα. Περίμενα με αγωνία μικρού παιδιού την ημέρα...
   Το Σάββατο 9 Ιουνίου πήγα στη Θεσσαλονίκη και έμεινα στο σπίτι των γιων μου που σπουδάζουν. Μάλιστα για προπόνηση κάναμε με το Χρύσανθο μια βόλτα 14,5 χιλιομέτρων μέσα στην πόλη κουβεντιάζοντας για τα ανέμελα εκείνα χρόνια της δεκαετίας του  '80. Μου άφησε να πάρω ένα από τα  ποδήλατά του στο σπίτι μας , για να πάω την επομένη με αυτό στο δικό του, και δώσαμε ραντεβού για το πρωί της Κυριακής στις 07:45΄.

 
   Ήμουν στην ώρα μου στο ραντεβού μου και βρήκα το Χρύσανθο να με περιμένει. Τακτοποίησε το ποδήλατο και ξεκινήσαμε. Φτάσαμε στο σημείο - Γέφυρα  Περραιβού στην Τούμπα - και, αφού παρκάραμε, πήγαμε στο σημείο εκκίνησης. Γραφτήκαμε στους δρομείς που θα συμμετείχαν στην αγώνα των 4,5 χιλιομέτρων και περιμέναμε κάνοντας βόλτες εκεί γύρω. Συναντήσαμε το Δημήτρη Λ. και παλιούς γνώριμους από την ορειβασία, τον Παναγιώτη με τη μικρή του κόρη και το Μιχάλη με το γιο του. Γύρω μας αθλητές κάθε ηλικίας και των δύο φίλων προετοιμάζονταν...

 
   Με μια μικρή καθυστέρηση 15΄ λεπτών - εδώ αξίζει να δώσω συγχαρητήρια στους διοργανωτές, διότι, παρά το ότι  υπήρχε πάρα πολύ μεγάλος αριθμός συμμετεχόντων, η καθυστέρηση ήταν σαν να μην υπήρξε - δόθηκε η εκκίνηση. Πρώτα ξεκίνησαν οι δρομείς του αγώνα των 16,5 χιλιομέτρων και μετά από 5΄ ακολουθήσαμε εμείς του μικρού αγώνα. Δε σας κρύβω ότι είχα μια μικρή αγωνία για τη διαδρομή και το πόσο ανηφορική θα ήταν, αλλά είχα δίπλα μου το Χρύσανθο και θα τρέχαμε μαζί χωρίς ανταγωνισμούς και τα παρόμοια. Θα απολαμβάναμε το τοπίο και θα τρέχαμε μέσα στα όριά μας.
   Η διαδρομή ήταν ήπια ανηφορική και ακολουθούσε το δασικό δρόμο. Όσο ανεβαίναμε τόσο απλώνονταν μπροστά μας η Θεσσαλονίκη, οι ανατολικές συνοικίες της, και απέναντί μας στο βάθος του Θερμαϊκού ξεχώριζε η φιγούρα του Όλυμπου. Δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα παρά μόνο σε μια ζόρικη ανηφόρα 500 μέτρων. Τη μισή τη βγάλαμε βαδίζοντας, είναι η αλήθεια, αλλά δε νομίζω να την ανέβηκε κάποιος τρέχοντας. Ακολούθησαν 1.500 περίπου μέτρα κατηφόρας και συμπληρώνοντας κάτι λιγότερο από 5 χιλιόμετρα - εδώ δηλώνω ότι εμπιστεύομαι τη μέτρηση της απόστασης από τον αρχηγό, το Χρύσανθο - φτάσαμε στον τερματισμό σε κάτι λιγότερο από 39΄.
   Πολύ καλή εμπειρία και απόδειξη στους εαυτούς μας ότι ακόμη "βαστάνε τα κότσια μας".
 

Σάββατο 7 Απριλίου 2012

7ος διεθνής Μαραθώνιος Μέγας Αλέξανδρος

   Δύο από τα μέλη των Ο.Υ.Σ.Τ. πήραν μέρος στον 7ο διεθνή μαραθώνιο Μέγας Αλέξανδρος με εκκίνηση από την Παλιά Πέλλα και τερματισμό στο Λευκό Πύργο.
   Ο Δημήτρης Λαμπρινίδης έτρεξε όλη τη διαδρομή με το Σύλλογο Δρομέων Υγείας Θεσσαλονίκης.

   Ο Χρύσανθος Κίρλας, παρά την ξαφνική αδιαθεσία που ένιωσε την παραμονή του αγώνα, πήρε μέρος στη διαδρομή των 10 χιλιομέτρων.




   Για άλλη μια φορά είχαμε επάξια εκπροσώπηση... Συγχαρητήρια και στους δύο και ελπίζω κάποια φορά να τους ακολουθήσω!


Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012

1ος ΔΡΟΜΟΣ ΣΕΪΧ ΣΟΥ 16,5 χλμ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ 4,5 χλμ



Ο Σύλλογος Δρομέων Υγείας Θεσσαλονίκης, επιθυμώντας να γνωρίσει σε όλους τους πολίτες τις ομορφιές τους περιαστικού δάσους της πόλης και να τους εξοικειώσει με τις προκλήσεις του ορεινού τρεξίματος, διοργανώνει την Κυριακή 10 Ιουνίου 2012 τον 1ο Δρόμο Σέιχ Σου, σε μια σχετικά εύκολη αλλά όμορφη διαδρομή μήκους 16,5 χλμ. Παράλληλα με τον κύριο αυτόν αγώνα, θα διεξαχθεί και λαϊκός δρόμος 4,5 χλμ απευθυνόμενος σε αρχάριους δρομείς, πεζοπόρους και παιδιά. Η συμμετοχή και στους δύο αγώνες είναι δωρεάν.

ΕΚΚΙΝΗΣΗ-ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ
Η εκκίνηση και ο τερματισμός και των δύο αγώνων θα γίνουν στο σημείο εισόδου στο Σέιχ Σου από τη Γέφυρα Περραιβού, στην Άνω Τούμπα Θεσσαλονίκης.
Ώρα εκκίνησης 9:00 π.μ. και όριο ολοκλήρωσης 2,5 ώρες.
Ώρα προσέλευσης αθλητών: 8:00 π.μ.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ
Ο αγώνας έχει εκκίνηση και τερματισμό 100 μέτρα μετά την γέφυρα Περραιβού πάνω από τον περιφερειακό δρόμο στην Άνω Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Η απόσταση που θα διανύσουν οι αθλητές είναι 16,5 χλμ από τα οποία τα 14,5 χλμ είναι δασικός δρόμος και 2 χλμ είναι μονοπάτια. Η συνολική υψομετρική διαφορά είναι 400 μέτρα.
Από την εκκίνηση που βρίσκεται στα 180 μ. η διαδρομή είναι ήπια συνεχόμενη ανηφορική έως το 4ο χλμ που βρίσκεται ο πρώτος σταθμός τροφοδοσίας (μόνο νερό). Στη συνέχεια, η διαδρομή έχει επίπεδα και ήπια ανηφορικά διαστήματα ως το 7,5 χλμ που βρίσκεται ο δεύτερος σταθμός τροφοδοσίας με νερά, μπανάνες, ενεργειακές μπάρες, ισοτονικά και τζελ. Από το 8 χλμ, που βρίσκεται το υψηλότερο σημείο του αγώνα στα 360μ, οι αθλητές ακολουθούν σημαδεμένο μονοπάτι για 2 χλμ περίπου και στο 10ο χλμ ξαναμπαίνουν σε δασικό δρόμο (δεξιά στροφή) με δυτική κατεύθυνση. Στο 12ο χλμ υπάρχει ο τρίτος σταθμός τροφοδοσίας (νερά) και στο 14ο χλμ συναντούν τον αρχικό δασικό δρόμο που τους οδηγεί στον τερματισμό. Χάρτης και υψομετρικές της διαδρομής παρουσιάζονται στις εικόνες που ακολουθούν.

Ο λαϊκός δρόμος για αρχάριους, παιδιά και πεζοπόρους έχει μήκος 4,5 χλμ και την ίδια εκκίνηση με τον μεγάλο αγώνα. Η διαδρομή είναι ήπια ανηφορική ως το 2,5 χλμ, όπου υπάρχει και ο μοναδικός σταθμός τροφοδοσίας με νερά. Στην συνέχεια για 500 μέτρα ακολουθείται μια συνεχόμενη ανηφόρα, ώσπου η αθλητές συναντούν τον μεγάλο κύριο δασικό δρόμο και κάνουν αριστερή στροφή. Τα υπόλοιπα 1500 μέτρα είναι κατηφορικά ως τον τερματισμό.
Ολόκληρη η διαδρομή θα είναι σηματοδοτημένη και θα υπάρχουν χιλιομετρικές ενδείξεις στους σταθμούς τροφοδοσίας. Για την ασφάλεια των αθλητών θα υπάρχει υποστήριξη από διασώστες.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Δικαίωμα συμμετοχής στον αγώνα των 16,5 χλμ έχουν άντρες και γυναίκες που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του ενώ στον αγώνα των 4,5 χλμ μπορούν να συμμετέχουν και παιδιά εφόσον συνοδεύονται από κάποιον ενήλικα.
Όλοι οι αγωνιζόμενοι συμμετέχουν με αποκλειστικά δική τους ευθύνη (οι ανήλικοι με ευθύνη των κηδεμόνων τους) και συνιστάται να έχουν υποβληθεί πριν από αυτόν σε προληπτικό ιατρικό έλεγχο.

ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ
Όλοι οι τερματίσαντες θα λάβουν αναμνηστικό δίπλωμα ενώ θα βραβευτούν οι τρεις πρώτοι άνδρες και οι τρεις πρώτες γυναίκες της γενικής κατάταξης κάθε αγώνα. Στον αγώνα των 16,5 χλμ, θα βραβευτούν επίσης κι οι τρεις πρώτοι κάθε κατηγορίας. Για να θεωρηθεί ότι υπάρχει μία κατηγορία θα πρέπει να αγωνίζονται τουλάχιστον 3 άτομα σε αυτήν. Αναλυτικά οι κατηγορίες είναι:
Άνδρες 18-39 ετών
Άνδρες 40-59 ετών
Άνδρες 60 ετών και άνω
Γυναίκες 18-39 ετών
Γυναίκες 40-59 ετών
Γυναίκες 60 ετών και άνω

ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Αιτήσεις συμμετοχής στον αγώνα των 16,5 χλμ μπορούν να υποβάλλονται ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα του ΣΔΥΘ: www.sdyth.gr μέχρι και την Κυριακή 3/6/2012. Ο συνολικός αριθμός αυτών που θα συμμετέχουν στον αγώνα είναι 300 (τριακόσιοι) και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας ανάλογα με την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
Οι αιτήσεις συμμετοχής στον λαϊκό δρόμο των 4,5 χλμ θα υποβάλλονται αποκλειστικά την ημέρα του αγώνα στη γραμματεία που θα βρίσκεται στον χώρο της εκκίνησης. Η γραμματεία θα κλείσει περίπου μισή ώρα πριν δοθεί η εκκίνηση (στις 8:30), γι' αυτό, και προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή των εγγραφών, οι αθλητές συνιστάται να προσέλθουν εγκαίρως στο χώρο και σίγουρα όχι αργότερα από τις 8:00 πμ.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με τον Μάνο Φραντζεσκάκη στην ηλεκτρονική διεύθυνση frmanos@hol.gr

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Χιονιάς στην Κατερίνη

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΜΟΥ





Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

ΚΛΑΣΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ, ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ 2.500 ΧΡΟΝΩΝ

  ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗ

   Ο νυν πρόεδρος των Ο.Υ.Σ.Τ. για άλλη μια φορά ΤΙΜΗΣΕ το σύλλογο με τη συμμετοχή του στον 28ο κλασικό μαραθώνιο. Μετά από παράκλησή μου μου έστειλε μια λιτή αναφορά, την οποία και παραθέτω αποτίοντας τιμή και εκφράζοντας το σεβασμό μου στον αγώνα του. Τον βεβαιώνω ότι αυτό που σκεφτόμασταν τότε (1980) δεν το έχω ξεχάσει, αλλά το "δουλεύω" στο μυαλό μου. Όταν το αποδεχτεί ο εαυτός μου ψυχικά και σωματικά, και εύχομαι και ελπίζω να γίνει έγκαιρα, θα κάνω την προσπάθεια...

Ακολουθεί η αναφορά του Δημήτρη

    Ο φετινός 28ος κλασικός μαραθώνιος της Αθήνας, που έγινε την Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010, ήταν μια μεγάλη γιορτή του αθλητισμού και του πολιτισμού, αφιερωμένος στον αθλητή και αγωνιστή της ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη.
   Φέτος ήταν η επέτειος των 2.500 χρόνων από την υπέρτατη υπέρβαση του θρυλικού αγγελιοφόρου που θυσίασε τη ζωή του τρέχοντας από το πεδίο της μάχης του Μαραθώνα στην Αθήνα το 490 π.Χ., για να ανακοινώσει τη νίκη.
   Περίπου 12.000 δρομείς από 89 χώρες από όλο τον πλανήτη σταθήκαμε στην εκκίνηση στο Μαραθώνα, για να διανύσουμε τα 42.195 μέτρα της αυθεντικής μαραθώνιας διαδρομής, αλλά και για να μεταφέρουμε το μήνυμα της ειρήνης, της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Φέτος ήμασταν οι περισσότεροι αθλητές από κάθε άλλη χρονιά, όπως επίσης και οι θεατές - υποστηρικτές της προσπάθειάς μας.

   Ελπίζω ότι αυτοί οι ερασιτέχνες δρομείς του μαραθωνίου θα γίνουν πρότυπο υγείας και ποιότητας ζωής για όλους τους πολίτες κάθε ηλικίας.

   Ο τερματισμός στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό στάδιο ήταν για άλλη μια φορά ένα απερίγραπτο συναίσθημα. Ικανοποίηση, ενθουσιασμός, αλλά και μεγάλη συγκίνηση, αφού τερματίσαμε χέρι - χέρι με το φίλο Θόδωρο, συνοδοιπόρο και συναθλητή τα τελευταία χρόνια.
   Και βέβαια δεν ξεχνώ, φίλε Στάθη, ότι μαζί ξεκινήσαμε (το 1980) τις μεγάλες προπονήσεις από το Ποσειδώνιο ως την Κρήνη, με σκοπό κάποτε να τρέξουμε μαραθώνιο. Σε περιμένω, λοιπόν, κάποια στιγμή να κάνουμε τον αγώνα...

Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

Μια βόλτα σε ακτές της Χαλκιδικής



   Επειδή το καλοκαίρι σφίγγουν οι ζέστες, επιτρέψτε μου και κάποιες αποδράσεις για βουτιές στη θάλασσα.

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

"Παρθένα" ρίγανη

Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
   Όπως και πέρυσι έτσι και εφέτος αποδέχτηκα πρόσκληση του Χρύσανθου να πάμε σε μέρη που γνωρίζει καλά, για να μαζέψουμε ρίγανη. Τι σημαίνει αυτό και πώς προέκυψε; Μάθετε, λοιπόν...
   Από το 1980 που κάνουμε εξορμήσεις και εκδρομές με το Χρύσανθο αυτό που ήταν θέμα συζήτησης και που έδινε το κάτι άλλο στα τσιμπούσια μας ήταν  ένα μαγικό βότανο, η ρίγανη, αλλά όχι όποια κι όποια, ειδικά η ρίγανη που έφερνε μαζί του αυτός. Τι παραπάνω είχε από τις άλλες; Πολλά! Τέτοια γεύση δε συνάντησα σε άλλη ρίγανη από όπου κι αν μάζεψα. Μάλιστα , πολλές φορές έφερναν και άλλοι ρίγανη για σύγκριση, πάντα όμως νικήτρια έβγαινε αυτή του Χρύσανθου!
   Πριν τρία χρόνια βρέθηκα στο χωριό του και ένας θείος μας, ο θείος Βασίλης, μου έδωσε ένα δεμάτι ρίγανη έτοιμη για τρίψιμο. Έριξα ό,τι περίσσεψε στον κήπο μου και την άλλη χρονιά είχα ρίγανη δική μου αλλά λίγη σε ποσότητα. Έτσι ζήτησα από τον "πρόεδρο" να με ειδοποιήσει και να πάμε μαζί την επόμενη χρονιά, κάτι που έγινε πέρυσι.
   Περάσαμε ωραία, κάναμε τη βόλτα μας, μαζέψαμε τη ρίγανή μας, βρήκα και ένα ζευγάρι κέρατα κριαριού που μάλλον το είχε αρπάξει από το κοπάδι του λύκος, τα είπαμε στο ξωκλήσι του Αγίου Προδρόμου και επιστρέψαμε στις πόλεις μας.
   Επαναλάβαμε την εξόρμηση και εφέτος. Η πρόσκληση ήταν για 5-6 άτομα, αλλά τελικά πήγαμε μόνο δύο, εγώ ο Στάθης και ο Χρύσανθος (συνηθισμένη κατάσταση αυτή με τις ακυρώσεις για διάφορους λόγους, πάντα σεβαστούς). 
   Ήταν  πιο οργανωμένα τα πράγματα. Ήδη είχε προετοιμάσει ο Χρύσανθος το έδαφος με επίσκεψη  και σταμπάρισμα της περιοχής πριν μια εβδομάδα. Ξεκίνησα από Κατερίνη στις 07:07 και 08:03 ήμουν ήδη στο σημείο συνάντησης. Τα είπαμε, επιβιβάστηκα στο αμάξι του Χρύσανθου, εκπαιδευμένο για επικίνδυνες αποστολές, όπως λέει,  και ξεκινήσαμε. Σε 30΄  και κάτι φτάσαμε στο πρώτο σημείο, αφού συναντήσαμε και δυο κυνηγούς που επέστρεφαν από εκπαίδευση των σκύλων τους. Η ρίγανη μας περίμενε, κυρίως στη σκιά θάμνων, κάτι που μας βόλευε πολύ λόγω της ζέστης. Μεγάλες τούφες ώριμες για μάζεμα και η συλλογή άρχισε. Σε λιγότερο από 2 ώρες ήμασταν έτοιμοι με την ποσότητα που χρειαζόμασταν. Να επισημάνω εδώ ότι πάντα αφήνουμε ρίγανη και για άλλους που τυχόν θα περάσουν από τα μέρη αυτά.
 
Στην επιστροφή μια εικόνα μάς τράβηξε την προσοχή. Μια εικόνα που αποδεικνύει την ευεργετική επίδραση των δέντρων και των ριζών τους  στη συγκράτηση του εδάφους. Ένα  πουρνάρι και οι ρίζες του είχαν συγκρατήσει μια στήλη χώματος ύψους 2,5-3 μέτρων και περιμέτρου 6 μέτρων περίπου, ενώ το υπόλοιπο χώμα είχε παρασυρθεί από τα νερά της βροχής που κατέβαιναν ορμητικά από το βουνό. Αυτό κάνουν τα δέντρα με τις ρίζες τους και, όταν τα κόβουμε ή τα καίμε, χάνουμε τις ευεργετικές του ικανότητες.
   


Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

ΛΟΥΤΡΑ ΠΟΖΑΡ - ΡΑΜΝΟΜΠΑΡ


ΛΟΥΤΡΑ ΠΟΖΑΡ (ΛΟΥΤΡΑΚΙ)
ΧΑΡΑΔΡΑ ΡΑΜΝΟΜΠΑΡ - ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2004

6 ΜΕΛΗ ΤΟΥ Ο.Υ.Σ.Τ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΣΑΒΒΑΣ (ΠΟΝΤΙΟΣ)
ΣΤΑΘΗΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ
ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ

Αν και κατάγομαι από το νομό Πέλλας, και συγκεκριμένα από την Κρύα Βρύση, ποτέ δε με έφερε ο δρόμος μου στα λουτρά του Πόζαρ, για τα οποία τόσα και τόσα είχα ακούσει, γι’ αυτό και δέχτηκα αμέσως και ασμένως την πρόσκληση του αρχηγού - ένας είναι ο αρχηγός - για μια επίσκεψη και πορεία στη χαράδρα του Ράμνομπαρ.
Εγώ έφυγα από Κατερίνη στις 06:45, για να είμαι στην ώρα μου στον τόπο συνάντησης. Τα πέντε άλλα μέλη ξεκινούν από Θεσσαλονίκη 07:00 με προορισμό την Αριδαία. Δώσαμε ραντεβού έξω από την πόλη, για να συνεχίσουμε όλοι μαζί για τα λουτρά και από εκεί να χωθούμε στη χαράδρα και... όπου μας βγάλει! Βρεθήκαμε και γραμμή για τον προορισμό μας.
Λίγα λεπτά αργότερα έχουμε ήδη παρκάρει και απολαμβάνουμε ένα ζεστό καφεδάκι στην πισίνα των λουτρών συνοδευόμενο από τη ζεστή ακόμη τυρόπιτα της αδερφής μου της Σοφίας. Πήραμε δυνάμεις, ξεμουδιάσαμε και ξεκινάμε.
Το μονοπάτι (Μ21) είναι πολύ καλά σημαδεμένο και έχοντας το ρέμα πότε αριστερά και πότε δεξιά ανηφορίζει με σχετικά ήρεμο τρόπο. Συναντάμε στην κοίτη του ρέματος μεγάλες πέτρες με διάμετρο έως και 6-8 μέτρα και σε πολλές περιπτώσεις οι πέτρες αυτές έχουν σφηνωθεί σε ρίζες μεγάλων πλατανιών που μοιάζει να τις αγκαλιάζουν.
Σε 1 ώρα και 30΄ φτάνουμε σε ένα μέρος κλειστό από βράχους και δέντρα στο οποίο ρίχνει τα νερά του ένας μεγάλος καταρράκτης και σχηματίζεται μάλιστα και μια μεγάλη γούρνα. Όλοι βουτήξαμε στα παγωμένα νερά του για να δροσιστούμε. Ακολούθησε τι άλλο; Καλά καταλάβατε, τσιπουράκι παγωμένο με φυσικό τρόπο στα νερά του καταρράκτη και μεζεδάκια...
Η επιστροφή έγινε από άλλη διαδρομή, που ήταν ιδέα του Δημήτρη του Λ. Πρώτη φορά επιστρέφαμε στη βάση μας και ανηφορίζαμε...Κάναμε ένα μεγάλο γύρο προς τα δεξιά. Στη διαδρομή συναντήσαμε χωράφια με ντομάτες και πιπεριές, μικρές στο μέγεθος αλλά με μια γεύση... τρέλα! Μάλιστα 2-3 από μας μάζεψαν και για το σπίτι μερικές. Επίσης συναντήσαμε καρυδιές με πεντανόστιμα καρύδια και συκιές με ώριμα γλυκύτατα σύκα, . Λίγο μπερδευτήκαμε (λογικό με το Δημήτρη Λ. να μας οδηγεί...), αλλά τελικά βρήκαμε το δρόμο της επιστροφής. 1ώρα και 30΄ διήρκεσε η επιστροφή.
Αμέσως τρέξαμε στη μεγάλη πισίνα των λουτρών και αφού πληρώσαμε από 3 € αφήσαμε τα κορμιά μας να χαλαρώσουν στο 37Cο νερό της για περίπου 30΄.
Στην επιστροφή για Κατερίνη και Θεσσαλονίκη κάναμε μια στάση στον «Καλοφαγά» στο Λουτράκι, όπου και καταναλώσαμε μισό κατσικάκι, έτσι για «φρούτο» που λένε!